|
||||
| สุภาษิตไทใหญ่ [Shan Proverb] |
|
เทา เย่า จั่ง สอน ธรรม – สอน เอ๋า เห่อ ปอ ยำ อ่ำ ไล
(แก่เฒ่าแล้วจึงจะเล่าเรียน หมั่นเพียรจนเหงื่อท่วมก็ไม่ประสบผล) เส หล๋าย พัก ต้อง ลู่ – เส หล๋าย จู้ ฮาม นอน (เสียดายผักอาจเกิดท้องเสีย สายดายแฟนอาจต้องอดนอน) ไค หัน อย่า เป๋ อยู่ – ไค ฮู่ อย่า เป๋ นอน (อยากเห็นก็อย่าอยู่นิ่ง อยากรู้ก็อย่านอนบ่อย) ถาม ลอง นา อย่า ถาม เจา ฟ่า – ถาม ลอง ก้า อย่า ถาม หมุน เจา (ถามเรื่องไร่นา อย่าถามราชา - ถามเรื่องการค้า อย่าถามพระสงฆ์) ไจ๋ โกน หลี หือ จ้า – โฮม ตาง ก้า จั่ง ฮู่ (ใจคนดีหรือร้าย ร่วมธุรกิจก่อนถึงจะรู้) ไค มี ลาภ เฮ็ด ก๋าน - ไค เจ็ว ผาน ลอง พ่าย (อยากมีลาภทำงาน อยากจนไวเล่นการพนัน) เป๋น ขุน อ่ำ ฮัก คา – เปิน อ่ำ วา มัน ลัก (เป็นผู้นำไม่รักลูกน้อง ใครไม่มองว่าเขาฉลาด) ก๋าน อ่ำ มี กอ หา - งืน อ่ำ มา กอ ญ่าน (งานไม่มีก็หา เงินไม่มาก็คิด) กึ้ง ก้าง กิ๋น จาง แก้น - กึ้ง ก้าง แลน จาง ล่ม (รีบกินอาจสำลัก รีบวิ่งมักหกล้ม) นอน ไป้ ก่าม จั่ง ผาน – ค่าน เฮด ก๋าน จั่ง ตุ้ก (นอนรอโชคจึงยากจน เกียจคร้านทำงานจึงลำบาก) ปอ พิด พิด โกน ฮู่ – ปอ กู้ กู้ โกน มี (หากอยากทะเลาะ ให้ทะเลาะคนมีความรู้ หากอยากกู้ยืม ให้กู้ยืมคนรวย) น่ำ ลึ่ก อ่ำ มอ - น่ำ มอ อ่ำ ลึ่ก (น้ำลึกย่อมไม่มีเสียงไหล น้ำมีเสียงไหลย่อมไม่ลึก) ไม่ นึง โตน อ่ำ เป๋น โหลง เขียว – เฮิน หลัง เหลว อ่ำ เป๋น หมู่ วาน (ไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่าดง บ้านหลังเดียวไม่เป็นหมู่บ้าน) เป๋น เจา อ่ำ มี ศีล - เหมิน หนัง หลิน อ่ำ มี เยอ (เป็นเจ้าไม่มีศีลธรรม เสมือนดังพื้นดินไม่มีหญ้า) เต๋ นัง ให้ โตย ลุก - เต๋ จุ๊ก ให้ โตย ข่า (จะนั่งให้ดูหลุม จะลุกให้ดูขื่อ) อ่ำ หมอ นัง จาง ไล อ๋าย – อ่ำ หมอ ขาย จาง ไล เก่ (ไม่รู้จักนั่ง อาจได้เขินอาย ไม่รู้จักขาย อาจขายได้น้อย) เต๋ ป้อ หมา ไห้ ตวย นา เจา – เต๋ ป้อ เคา ไห้ ตวย นา ฟ่า (จะตีหมาให้ดูหน้าเจ้า จะเก็บเกี่ยวข้าวให้ดูฟ้าฝน) ไค เจว ให้ กาน - ไค นาน ให้ แลน (อยากถึงไวให้คลาน อยากนานถึงให้วิ่ง) กวาม หลี เข้า หู ไผ อ่ำ จ้า – กวาม จ้า เข้า หู ไผ อ่ำ หลี (คำดีเข้าหูใครย่อมไม่โกรธ คำชั่วเข้าหูใครย่อมไม่เป็นผลดี) ก้อ ฮัก เย ผืน หนัง- ก้อ จัง เย ผืน สาด (คนรักเท่าผืนหนัง คนชังเท่าผืนเสื่อ) เปิน ลาด จ้า อย่า กึ้ง ก้าง ขี – เปิน ลาด หลี อย่า กึ้งก้าง โจม (เขาบอกข่าวร้าย อย่าด่วนร้อนใจ เขาบอกข่าวดี อย่าด่วนดีใจ) เป๋น เสอ อย่า หยุ่ม ลาย - เป๋น จาย อย่า หยุ่ม ก่าม (เป็นเสืออย่าเชื่อลาย เป็นชายอย่าเชื่อกรรม) มี ซบ ไห้ หมอ ลาด – อย่า มาด เปิน เหมา หมาง (มีปากให้ช่างพูด อย่าคิดว่าคนฟังเขาไม่ใส่ใจ) ยอน นี อย่า ลาด กฺยาม – อาม เปิ้น อย่า ลาด ลุน (ทวงหนี้อย่าพูดรุนแรง ชมคนอื่นอย่าพูดเสียหาย) โน่ก จอก เป้ แลม คา - จ้าง งา เป้ ตุ๋ม ไม่ (นกกระจอกคาบไหว เส้นหญ้าคา ช้างงาใหญ่ลากไหว ไม้ท่อนซุง) นา เฮิน ส่า หา งืน งาย – นา เฮิน ยาย หา งืน หยาบ (ครอบครัวเป็นสุข ค้าขายง่ายคล่อง ครอบครัวแตกแยก ค้าขายติดขัด) งา เม็ด นึง อ่ำ เป๋น มัน - พันธุ์ เม็ด นึง อ่ำ เป๋น โสน (งาเม็ดเดียวไม่เป็นน้ำมัน พืชพันธุ์เม็ดเดียวไม่เป็นสวน) น่ำ อ่ำ โล่น ตี สูง – ตาง อ่ำ อุ๋ง ตี แก่น (น้ำไม่ล้นที่สูง หล่มไม่เกิดบนถนนดินแข็ง) งืน คำ มี ตี ไผ กอ มัน ลัก – กวาม นัก ไจ๋ มี ตี ไผ กอ มัน เหงา (เงินทองอยู่ที่ใครก็ฉลาด ความทุกข์ใจอยู่ที่ใครก็หงอยเหงา) รวบรวมโดย "คนเครือไท www.khonkhurtai.org" คนเครือไท เป็นศูนย์รวมข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับไทใหญ่ - รัฐฉาน ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรการเมืองและการทหารกลุ่มใด |
